60. Budva
Door: Maan
Blijf op de hoogte en volg Gerard en Manuela
21 Oktober 2019 | Montenegro, Budva
We hadden ons verheugd op nog een keer zwemmen vandaag, maar helaas besliste het lot anders. Gisterenavond in de camper had ik het onwijs koud. Ik was verbaasd dat het niet eens zo gek veel verder naar het westen, ineens zo vreselijk koud kon zijn. Maar ja, het zal wel. Bibberend kroop ik onder een stapel dekens tegen Gerard aan. Hij schrok. “Maan, je bent gloeiend heet! Volgens mij ben je ziek.” Maar dat hoorde ik al niet meer, want ik was als een betonblok in slaap gevallen.
Vanmorgen had ik koorts en voelde ik me totaal niet goed. Bah! We hebben Petrovac bij daglicht en aan zee maar laten zitten en rustig aan gedaan. Maar ik baalde wel. Dan zijn we aan zee, is het waarschijnlijk mijn laatste kans en dan kan je niet zwemmen! Echt sadistisch!
Een rustdag kunnen we ons niet permitteren, dus gingen we om 12.00 uur toch maar rijden. Het ging meteen steil omhoog het stadje uit en al snel reden we op de kustweg vanwaar we een schitterend uitzicht over het fraai gelegen Petrovac hadden. Het ligt in een baai en beschut door steile, welig begroeide hellingen. “Maan, wist jij dat er hier ook eilandjes lagen?” Toen ik ze zag, schoot het me weer te binnen, want we hebben hier destijds nog een boottocht gemaakt. Gerard was zo lief om het stuk strandweg drie keer te rijden, zodat ik het ook een keer vanuit de auto kon zien. Dat is echt iets voor hem. Heel aardig!
Even later reden we naar het pittoreske Sveti Stefan. Een schiereiland dat zo dicht langs de kust ligt, dat ze er een weggetje naartoe gemaakt hebt. Vroeger was het een lieflijk vissersdorpje, maar nu is het één groot hotel met allemaal losse kamers cq oude vissershuisjes, die voor de gewone man absoluut niet te betalen zijn. Maar het ligt leuk en kijken, genieten en fotograferen zijn allemaal gratis! Ook de stad Budva, waar we naar onderweg waren, ligt prachtig. Ook Budva schijnt op een schiereiland te liggen en in een beschutte baai met hoge kliffen. Net als twee jaar geleden konden we ook nu het oude centrum niet vanuit het zuiden vinden. We zijn op hetzelfde punt als destijds gekeerd en hebben waarschijnlijk ook zo ongeveer dezelfde mooie uitzichtfoto als toen gemaakt. Van hieruit zagen we ook twee prachtige zandstranden tussen de hoge kliffen liggen en had ik het gevoel even op de verkeerde plaats te staan. Bah!
Wat later hadden we dan toch de parkeerplaats gevonden. De vele winkeltjes in houten toko’s waren afgebroken en ook de gribusachtige boulevard waar destijds nog vele dikke Russen in zwemkleding uit het jaar nul liepen, was helemaal veranderd. Onderweg naar Budva, maar ook in Budva werd hard aan de weg getimmerd, zowel letterlijk als figuurlijk. Binnen een paar jaar staat de prachtige kust vol met hotels. Best logisch, maar verrot jammer qua uitzicht en rijden. Overal waar het echt mooi is, wordt het verpest door betonkolossen. De een nog hoger dan de ander. Heel jammer, het kan ook anders.
Het was heerlijk weer en niet al te druk in Budva. We vonden het leuk om lekker langs de boulevard te lopen. Het strand lag nog aardig vol en ook de vele barretjes en hotels deden nog goede zaken. Ook lagen er nog een aantal miljoenenjachten voor de poorten van de stad. Het oude Budva heeft nog stadsmuren en via één poortje loop je vanuit het stadje zo het strand op. Witte huizen, witte luiken, veel souvenirwinkels, maar ook echte designwinkels, die me niet echt boeien. Ergens zag ik een mooie shawl. Zoiets als ik thuis heb. Ze hadden het gore lef om € 980,00 voor dat ding te vragen! Dan ben je echt gek. Dat is ie niet waard. Ik kreeg wel meteen 50% korting, maar dan nog!
Ergens bij de citadel liggen nog twee stokoude, kleine, superromantische kerkjes, die wel een klein beetje onderhoud zouden kunnen gebruiken. Zelfs de gitarist, bij wie we twee jaar geleden een cd hadden gekocht, zat er ook nog. Maar dat was heel wat fijner om naar te luisteren naar het mannetje wat irritant op een zelfgemaakte klavecimbel aan het spelen was en eerlijk gezegd niet echt mooi klonk. Het terrasje met de fijne schommelbanken bleek ons niet meer te willen bedienen. Hij ging dicht en wilde niets meer te drinken halen. Dat is jammer. Dan gaan we maar weer verder.
Een poosje later zag ik een andere winkel met dezelfde shawls. Diezelfde shawl was daar € 225, maar ook hier kreeg ik na even babbelen al 50% korting. Wat een vuile oplichters allemaal. De prijzen zijn hier meer dan westers en de vriendelijke verkoper mag zijn shawl fijn zelf houden. Dan was ik toch veel blijer met het ezeltje, dat Gerard net sneaky voor me gekocht had. Ter herinnering aan Albanië, wat ik aanvankelijk zo spannend vond. Lief!
Vanmorgen had ik koorts en voelde ik me totaal niet goed. Bah! We hebben Petrovac bij daglicht en aan zee maar laten zitten en rustig aan gedaan. Maar ik baalde wel. Dan zijn we aan zee, is het waarschijnlijk mijn laatste kans en dan kan je niet zwemmen! Echt sadistisch!
Een rustdag kunnen we ons niet permitteren, dus gingen we om 12.00 uur toch maar rijden. Het ging meteen steil omhoog het stadje uit en al snel reden we op de kustweg vanwaar we een schitterend uitzicht over het fraai gelegen Petrovac hadden. Het ligt in een baai en beschut door steile, welig begroeide hellingen. “Maan, wist jij dat er hier ook eilandjes lagen?” Toen ik ze zag, schoot het me weer te binnen, want we hebben hier destijds nog een boottocht gemaakt. Gerard was zo lief om het stuk strandweg drie keer te rijden, zodat ik het ook een keer vanuit de auto kon zien. Dat is echt iets voor hem. Heel aardig!
Even later reden we naar het pittoreske Sveti Stefan. Een schiereiland dat zo dicht langs de kust ligt, dat ze er een weggetje naartoe gemaakt hebt. Vroeger was het een lieflijk vissersdorpje, maar nu is het één groot hotel met allemaal losse kamers cq oude vissershuisjes, die voor de gewone man absoluut niet te betalen zijn. Maar het ligt leuk en kijken, genieten en fotograferen zijn allemaal gratis! Ook de stad Budva, waar we naar onderweg waren, ligt prachtig. Ook Budva schijnt op een schiereiland te liggen en in een beschutte baai met hoge kliffen. Net als twee jaar geleden konden we ook nu het oude centrum niet vanuit het zuiden vinden. We zijn op hetzelfde punt als destijds gekeerd en hebben waarschijnlijk ook zo ongeveer dezelfde mooie uitzichtfoto als toen gemaakt. Van hieruit zagen we ook twee prachtige zandstranden tussen de hoge kliffen liggen en had ik het gevoel even op de verkeerde plaats te staan. Bah!
Wat later hadden we dan toch de parkeerplaats gevonden. De vele winkeltjes in houten toko’s waren afgebroken en ook de gribusachtige boulevard waar destijds nog vele dikke Russen in zwemkleding uit het jaar nul liepen, was helemaal veranderd. Onderweg naar Budva, maar ook in Budva werd hard aan de weg getimmerd, zowel letterlijk als figuurlijk. Binnen een paar jaar staat de prachtige kust vol met hotels. Best logisch, maar verrot jammer qua uitzicht en rijden. Overal waar het echt mooi is, wordt het verpest door betonkolossen. De een nog hoger dan de ander. Heel jammer, het kan ook anders.
Het was heerlijk weer en niet al te druk in Budva. We vonden het leuk om lekker langs de boulevard te lopen. Het strand lag nog aardig vol en ook de vele barretjes en hotels deden nog goede zaken. Ook lagen er nog een aantal miljoenenjachten voor de poorten van de stad. Het oude Budva heeft nog stadsmuren en via één poortje loop je vanuit het stadje zo het strand op. Witte huizen, witte luiken, veel souvenirwinkels, maar ook echte designwinkels, die me niet echt boeien. Ergens zag ik een mooie shawl. Zoiets als ik thuis heb. Ze hadden het gore lef om € 980,00 voor dat ding te vragen! Dan ben je echt gek. Dat is ie niet waard. Ik kreeg wel meteen 50% korting, maar dan nog!
Ergens bij de citadel liggen nog twee stokoude, kleine, superromantische kerkjes, die wel een klein beetje onderhoud zouden kunnen gebruiken. Zelfs de gitarist, bij wie we twee jaar geleden een cd hadden gekocht, zat er ook nog. Maar dat was heel wat fijner om naar te luisteren naar het mannetje wat irritant op een zelfgemaakte klavecimbel aan het spelen was en eerlijk gezegd niet echt mooi klonk. Het terrasje met de fijne schommelbanken bleek ons niet meer te willen bedienen. Hij ging dicht en wilde niets meer te drinken halen. Dat is jammer. Dan gaan we maar weer verder.
Een poosje later zag ik een andere winkel met dezelfde shawls. Diezelfde shawl was daar € 225, maar ook hier kreeg ik na even babbelen al 50% korting. Wat een vuile oplichters allemaal. De prijzen zijn hier meer dan westers en de vriendelijke verkoper mag zijn shawl fijn zelf houden. Dan was ik toch veel blijer met het ezeltje, dat Gerard net sneaky voor me gekocht had. Ter herinnering aan Albanië, wat ik aanvankelijk zo spannend vond. Lief!
-
24 Oktober 2019 - 14:40
Letta:
Wat jammer dat je nu net ziek was,gaat het nu weer..?ja ik denk ook dat de meeste mooie plekjes allemaal volgebouwd zullen worden geniet er nog maar even van.gr t.letta
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
