59. Sveti Jovan
Door: Maan
Blijf op de hoogte en volg Gerard en Manuela
17 September 2017 | Montenegro, Mojkovac
Gelukkig was het postkantoor op zondag gesloten en werden wij nergens wakker van. We waren wel benieuwd waar we gisterenavond nu precies terecht gekomen waren en waar de weg naar het kerkje nu moest lopen. Wij bleken dus strak voor het postkantoor te staan en daarnaast was een mooi, groot, wit gebouw met allemaal bogen ervoor waar waarschijnlijk rouw- en trouwdiensten gehouden worden. Naast ons stonden vier hoge palen met een dak erop en daarachter nog zo’n constructie. Daarachter lag de begraafplaats. Zodra je de toeristische kust uit bent, kom je veel meer cyrillische teksten tegen. Op deze begraafplaats stonden alle namen ook in het cyrillisch. Bij elke naam stond een foto en op de meeste graven lagen plastic bloemen al dan niet in een glazen kistje. Op één familiegraf stonden vier namen. Alleen de vierde persoon leefde nog, maar er waren al wel een naam en een geboortedatum en zelfs een foto op de zerk gezet. Beetje luguber.
Achter de begraafplaats lag het hele kleine, schattige kerkje Sveti Jovan dat uit de 9e tot 11e eeuw zou moeten dateren. Er kunnen geen tien stoelen in, maar het kleine uit crème bakstenen opgetrokken kerkje had wel bijzonder fleurige fresco’s, die vast van veel latere datum zijn. De iconostase was wat donker, maar best mooi. Bovendien stond een van de deurtjes open waardoor je er eindelijk eens achter kon kijken. Maar daar stond alleen een tafel met een kleed erover. Boven de deur was een klein mozaïek aangebracht. Je kon er uiteraard een kaarsje branden, er lagen rozenkransen te koop en alles was zelfbediening. Je kon pakken wat je wilde en het geld moest je maar ergens los neerleggen. Ze zijn hier wel heel goed van vertrouwen. Er stond zelfs een aangebroken fles wijn naast de snuisterijtjes. Heel apart.
Los van het kerkje was een klokkentorentje van voornamelijk hout gemaakt. En wat die stenen oven er nu naast deed? Ik kan me niet voorstellen dat ze hier zelf hosties bakken of zo. Wij vinden de kleine, sfeervolle kerkjes in Montenegro best heel schattig en bijzonder sfeervol en zijn van plan om er toch nog een paar te gaan bezichtigen. Maar vandaag niet meer. Vandaag gaan we het arme, bergachtige oosten van het land verkennen.
Achter de begraafplaats lag het hele kleine, schattige kerkje Sveti Jovan dat uit de 9e tot 11e eeuw zou moeten dateren. Er kunnen geen tien stoelen in, maar het kleine uit crème bakstenen opgetrokken kerkje had wel bijzonder fleurige fresco’s, die vast van veel latere datum zijn. De iconostase was wat donker, maar best mooi. Bovendien stond een van de deurtjes open waardoor je er eindelijk eens achter kon kijken. Maar daar stond alleen een tafel met een kleed erover. Boven de deur was een klein mozaïek aangebracht. Je kon er uiteraard een kaarsje branden, er lagen rozenkransen te koop en alles was zelfbediening. Je kon pakken wat je wilde en het geld moest je maar ergens los neerleggen. Ze zijn hier wel heel goed van vertrouwen. Er stond zelfs een aangebroken fles wijn naast de snuisterijtjes. Heel apart.
Los van het kerkje was een klokkentorentje van voornamelijk hout gemaakt. En wat die stenen oven er nu naast deed? Ik kan me niet voorstellen dat ze hier zelf hosties bakken of zo. Wij vinden de kleine, sfeervolle kerkjes in Montenegro best heel schattig en bijzonder sfeervol en zijn van plan om er toch nog een paar te gaan bezichtigen. Maar vandaag niet meer. Vandaag gaan we het arme, bergachtige oosten van het land verkennen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
