18. Campings
Door: Manuela
Blijf op de hoogte en volg Gerard en Manuela
22 Juli 2008 | Macedonië, Struga
Vlak voor Struga zagen we dat de huizen groter werden en kwamen we zelfs enkele hotels tegen. Het is overduidelijk dat we een toeristisch gebied naderen. Struga zelf is foeilelijk, druk en erg toeristisch. Hier gaan we dus mooi niet staan. Wij hadden onze zinnen gezet op een overnachting bij een klooster. De weg er naar toe was bijzonder smal en aan het eind bleek er in ieder geval geen klooster te staan. We kwamen zowat in Albanië uit. Met dit land spelen we al dagen tikkertje.
Maar ja, wat nu? Het klooster bleek echt niet te vinden te zijn. Bij een chique aandoend hotel mochten we helaas niet op de parkeerplaats overnachten. En bij de twee leegstaande en zwaar vervallen hotels durfden we het niet. Het was er weliswaar erg rustig, maar daardoor ook riskant. Geen personeel, geen omliggende huizen en dus niemand die je hoort bij ongewenst bezoek. Nee, dit vonden we te dubieus. We rijden nog maar een stukje verder.
Het weer is inmiddels helemaal omgeslagen. Een uur of wat geleden reden we nog rond met ijsbrillen op en nu valt de regen met bakken naar beneden. We moesten bijna stapvoets omdat we door dat watergordijn geen hand voor ogen meer zagen. De mensen wisten niet hoe snel ze in hun huizen moesten komen. Maar wij vonden zo’n regendouche wel lekker. Het was toch apart om te fotograferen en bovendien koelde het heerlijk af.
We overnachten in dit land trouwens op de gekste plekken. Niet alleen omdat er bijna geen campings zijn, het officiële aantal staat op twee, maar ook omdat we helemaal niet van campings houden en al helemaal niet in het hoogseizoen. De afgelopen dagen stonden we onder andere op de bewaakte parkeerplaats van een grote betonfabriek, een klooster en bij een kuurhotel uit het jaar nul, hoog in de bergen. En zojuist zijn we gestrand op een A-locatie. We staan op de parkeerplaats van een hotel en strak aan het wereldberoemde Ohridmeer, waar wij een week geleden ook nog nooit van gehoord hadden. En wat denk je? Het klooster waar we uren naar gezocht hadden, lag achter het hotel…
Vandaag hebben we trouwens één van de twee campings in dit land gezien. Het was een megagroot geval waar je zelfs caravans kon huren. Volgens mij raak je die dingen hier gratis nog niet aan de straatstenen kwijt; er zaten geen wielen meer onder en ze hadden ook geen trekhaak. Wel waren ze royaal voorzien van gapende gaten. Dit in plaats van deuren en ramen. En er stond geen tafel of stoel in. Helemaal kaal tot op de bodem. Maar ach, waarom zou je moeilijk doen? De zon schijnt hier toch altijd, behalve vandaag dan.
We kunnen vannacht in ieder geval onder een dekentje slapen. En dat is toch wel heel erg lekker!
Maar ja, wat nu? Het klooster bleek echt niet te vinden te zijn. Bij een chique aandoend hotel mochten we helaas niet op de parkeerplaats overnachten. En bij de twee leegstaande en zwaar vervallen hotels durfden we het niet. Het was er weliswaar erg rustig, maar daardoor ook riskant. Geen personeel, geen omliggende huizen en dus niemand die je hoort bij ongewenst bezoek. Nee, dit vonden we te dubieus. We rijden nog maar een stukje verder.
Het weer is inmiddels helemaal omgeslagen. Een uur of wat geleden reden we nog rond met ijsbrillen op en nu valt de regen met bakken naar beneden. We moesten bijna stapvoets omdat we door dat watergordijn geen hand voor ogen meer zagen. De mensen wisten niet hoe snel ze in hun huizen moesten komen. Maar wij vonden zo’n regendouche wel lekker. Het was toch apart om te fotograferen en bovendien koelde het heerlijk af.
We overnachten in dit land trouwens op de gekste plekken. Niet alleen omdat er bijna geen campings zijn, het officiële aantal staat op twee, maar ook omdat we helemaal niet van campings houden en al helemaal niet in het hoogseizoen. De afgelopen dagen stonden we onder andere op de bewaakte parkeerplaats van een grote betonfabriek, een klooster en bij een kuurhotel uit het jaar nul, hoog in de bergen. En zojuist zijn we gestrand op een A-locatie. We staan op de parkeerplaats van een hotel en strak aan het wereldberoemde Ohridmeer, waar wij een week geleden ook nog nooit van gehoord hadden. En wat denk je? Het klooster waar we uren naar gezocht hadden, lag achter het hotel…
Vandaag hebben we trouwens één van de twee campings in dit land gezien. Het was een megagroot geval waar je zelfs caravans kon huren. Volgens mij raak je die dingen hier gratis nog niet aan de straatstenen kwijt; er zaten geen wielen meer onder en ze hadden ook geen trekhaak. Wel waren ze royaal voorzien van gapende gaten. Dit in plaats van deuren en ramen. En er stond geen tafel of stoel in. Helemaal kaal tot op de bodem. Maar ach, waarom zou je moeilijk doen? De zon schijnt hier toch altijd, behalve vandaag dan.
We kunnen vannacht in ieder geval onder een dekentje slapen. En dat is toch wel heel erg lekker!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
